การศึกษาภูมิหลังและวิธีการทดสอบ
ประสิทธิภาพของส่วนประกอบภายนอกอาคารในไฟป่าหรือไฟไหม้พืชกลายเป็นความกังวลด้านความปลอดภัยในด้านวัสดุก่อสร้างและการตกแต่งบ้าน การศึกษาที่ตีพิมพ์ใน Fire and Materials ได้ตรวจสอบพฤติกรรมไฟไหม้ของบานเกล็ดไม้ พีวีซีและอลูมิเนียมที่สัมผัสกับไฟไหม้พืชโดยเฉพาะ การวิจัยใช้วิธีการรวมกันของห้องปฏิบัติการกับการทดสอบภาคสนามขนาดใหญ่: ส่วนห้องปฏิบัติการใช้เครื่องวัดความร้อนแบบกรวยเพื่อประเมินความสามารถในการติดไฟของพีวีซีและบานเกล็ดไม้โดยมุ่งเน้นที่ฟลักซ์ความร้อนจุดระเบิดที่สำคัญเวลาในการติดไฟและผลผลิตเวลาฟลักซ์ที่สำคัญ (FP); การทดสอบในสถานที่ดําเนินการบนแพลตฟอร์ม EXPLORII เพื่อประเมินความเสียหายของบานเกล็ดสามประเภทที่สัมผัสกับไฟพุ่มไม้ การศึกษาได้วิเคราะห์ตัวชี้วัดที่สําคัญเช่นฟลักซ์ความร้อน พลังงานที่ได้รับ ปริมาณความร้อนและ FTP เพื่อกําหนดเกณฑ์ความเสียหาย
การค้นพบที่สำคัญ: การเรียงลำดับวัสดุย้อนกลับตามสภาพการสัมผัส
ผลการทดสอบเผยให้เห็นความแตกต่างของเกณฑ์ความเสียหายสำหรับบานเกล็ดวัสดุที่แตกต่างกัน บานเกล็ดอลูมิเนียมแสดงการทนไฟที่แข็งแกร่งที่สุดโดยไม่มีความเสียหายใด ๆ เมื่อฟลักซ์ความร้อนสูงสุดถึง 177 kW / m² บานเกล็ดพีวีซีมีการเสียรูปเมื่อสัมผัสกับไฟที่มีความแข็งแรงต่ำ – นั่นคือไม่มีการสัมผัสเปลวไฟและฟลักซ์ความร้อนสูงสุดต่ำกว่า 50 kW / m² ที่ระดับการสัมผัสนี้บานเกล็ดไม้จะทนไฟได้ดีกว่าบานเกล็ดพีวีซีและไม่มีความเสียหายเกิดขึ้นเมื่อฟลักซ์ความร้อนทั้งหมดต่ำกว่าค่านี้ อย่างไรก็ตามเมื่อเปลวไฟสัมผัสโดยตรงกับบานเกล็ดทำให้เกิดไฟลุกไหม้สูงสุด (ฟลักซ์ความร้อนทั้งหมดสูงกว่า 50 kW / m²) แนวโน้มที่สังเกตได้ก่อนหน้านี้กลับตาลปัตร: ภายใต้ฟลักซ์ความร้อนทั้งหมดเดียวกันบานเกล็ดไม้จะได้รับความเสียหายมากกว่าบานเกล็ดพีวีซี บานเกล็ดทั้งสองประเภทสังเกตเห็นการดําและปรากฏการณ์การเผาไหม้ การศึกษายังได้ประเมินความน่าเชื่อถือของ FTP ในฐานะหลักฐานการจุดระเบิดด้วยไม้และพีวีซี
ความสำคัญต่ออุตสาหกรรมเสริมโพลิเมอร์
จากมุมมองของวัสดุก่อสร้างและวัสดุตกแต่งบ้านการศึกษานี้เป็นพื้นฐานการทดลองเชิงปริมาณสำหรับขอบเขตประสิทธิภาพของโปรไฟล์พีวีซีในการสัมผัสกับไฟ บานเกล็ดพีวีซีเปลี่ยนรูปทันทีที่ไม่มีการสัมผัสเปลวไฟและฟลักซ์ความร้อนทั้งหมดต่ำกว่า 50 กิโลวัตต์ต่อตารางเมตรแสดงให้เห็นว่าในการใช้งานอาคารภายนอกความต้านทานความร้อนและความมั่นคงของมิติโปรไฟล์พีวีซีเป็นพารามิเตอร์การออกแบบที่ต้องให้ความสำคัญ สำหรับสูตรโปรไฟล์พีวีซีการออกแบบของระบบเสถียรภาพของสภาพอากาศไม่เพียง แต่เกี่ยวข้องกับสารต้านอนุมูลอิสระการเลือกโคลงแสงในการใช้งานกลางแจ้งในระยะยาว แต่ยังรวมถึงพฤติกรรมของวัสดุภายใต้สภาวะการสัมผัสความร้อน ตัวชี้วัดเช่นฟลักซ์ความร้อนจุดไฟที่สำคัญเวลาในการติดไฟและ FTP ที่ใช้ในการวิจัยสามารถให้การอ้างอิงสำหรับการตรวจสอบและประเมินประสิทธิภาพการป้องกันอัคคีภัยของวัสดุก่อสร้าง ควรสังเกตว่าการศึกษามุ่งเน้นไปที่เกณฑ์ความเสียหายของบานเกล็ดภายใต้สถานการณ์ไฟไหม้พืชและไม่ได้เกี่ยวข้องกับการออกแบบเฉพาะของสูตรเสริมโพลิเมอร์หรือระบบความเสถียรของสภาพอากาศดังนั้นจึงไม่สามารถสรุปบทบาทของสารต้านอนุมูลอิสระหรือโคลงแสงได้โดยตรง แต่เคล็ดลับการวิจัยประสิทธิภาพของวัสดุก่อสร้างพีวีซีในการสัมผัสกับไฟจริงมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับระดับฟลักซ์ความร้อนและการออกแบบสูตรต้องได้รับการประเมินร่วมกับสภาพแวดล้อมความร้อนของสถานการณ์การใช้งานที่เฉพาะเจาะจง
ขอบเขตการศึกษาและสิ่งที่จะชัดเจน
การศึกษาไม่ได้เปิดเผยสูตรเฉพาะของบานเกล็ดพีวีซีระบบเสริมหรือสถานะอายุและไม่ได้กล่าวถึงผลกระทบของส่วนประกอบที่มีความเสถียรต่อสภาพอากาศต่อพฤติกรรมการเกิดไฟไหม้ ข้อสรุปการประเมินความน่าเชื่อถือของ FTP เป็นข้อตัดสินที่จุดไฟไม่ได้ให้ผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรมในบทสรุป การขาดข้อมูลข้างต้นหมายความว่างานที่กำหนดเป้าหมายมากขึ้นยังคงเป็นสิ่งจำเป็นระหว่างการศึกษานี้ไปสู่การปฏิบัติในอุตสาหกรรมเสริมโพลิเมอร์รวมถึงการศึกษาความสัมพันธ์ด้านสูตรและประสิทธิภาพของโปรไฟล์ PVC เมื่อสัมผัสกับความร้อนและวิธีการประเมินส่วนประกอบอาคารภายนอกอย่างเป็นระบบในสถานการณ์ไฟไหม้
การสังเกตการณ์ทางเคมีของ Herun
ล้อมรอบโปรไฟล์พีวีซี, สภาพอากาศที่มีเสถียรภาพ, สารต้านอนุมูลอิสระ, โคลงแสง, วัสดุก่อสร้าง, Herun Chemical ยังคงให้ความสนใจกับความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีเสถียรภาพในการประมวลผลและการประยุกต์ใช้ในการลงจอดในสาขานี้ บทความนี้แก้ไขและจัดเรียงตามข้อมูลแหล่งที่มาสูตรเฉพาะการเลือกผลิตภัณฑ์และการตรวจสอบประสิทธิภาพโปรดรวมการให้คำปรึกษาสภาพการทำงานจริง
แหล่งข้อมูล: Study of Damage to Shutters Exposed to a Vegetation Fire: Definition of Vulnerability Thresholds， เสร็จสิ้นโดย Herun เคมี