กระบวนการใหม่ของเกลือหลอมละลายด้วยอลูมิเนียมเปลี่ยนพลาสติกเสียโพลีเอทิลีนเป็นดีเซลไอน้ำเส้นทางการรีไซเคิลพอลิเมอร์เพิ่มทางเลือกใหม่

แกนของกระบวนการ: โซ่ยาวโพลีเอทิลีนที่ใช้อลูมิเนียมหลอมละลายเกลือ

นักวิจัยจากห้องปฏิบัติการแห่งชาติโอ๊คริดจ์ในสหรัฐอเมริกาได้พัฒนาวิธีการที่ค่อนข้างง่ายในการใช้งานในการแปลงโพลีเอทิลีนซึ่งเป็นวัสดุทั่วไปของผลิตภัณฑ์พลาสติกในชีวิตประจำวันเช่นถุงช้อปปิ้งและเขียงให้เป็นเชื้อเพลิงเบนซินและดีเซล กระบวนการนี้ใช้เกลือหลอมเหลวจากอลูมิเนียมราคาถูกเป็นสื่อปฏิกิริยาซึ่งแบ่งโมเลกุลโซ่ยาวของโพลีเอทิลีนเป็นโมเลกุลไฮโดรคาร์บอนที่เล็กกว่าและจะได้รับเศษส่วนน้ํามันเบนซินประมาณ 60% ภายใต้สภาวะที่ค่อนข้างอ่อน

โพลิเอทิลีนเป็นพลาสติกอเนกประสงค์ที่ให้ผลผลิตมากที่สุดแห่งหนึ่ง มีความเฉื่อยทางเคมีสูง ห่วงโซ่หลัก C-C มีความเสถียรและไพโรไลซิสแบบดั้งเดิมมักต้องการอุณหภูมิสูงและระยะเวลาพำนักนาน เส้นทางเกลือหลอมเหลวจากอลูมิเนียมที่รายงานในครั้งนี้ มูลค่าของมันอยู่ที่การแตกหักของห่วงโซ่ด้วยสื่อที่มีต้นทุนต่ํากว่า และเศษส่วนน้ํามันเบนซินในการกระจายผลิตภัณฑ์ค่อนข้างสูง แสดงให้เห็นว่าความลึกของการแตกและการเลือกสามารถควบคุมได้

ความสำคัญต่ออุตสาหกรรมเสริมโพลิเมอร์

จากมุมมองของการรีไซเคิลวัสดุความก้าวหน้าของเส้นทางการกู้คืนสารเคมีประเภทนี้จะเปลี่ยนปัญหาที่อุตสาหกรรมสารเติมแต่งโพลิเมอร์ต้องเผชิญโดยตรง ผลิตภัณฑ์โพลีเอทิลีนมักจะเพิ่มสารต้านอนุมูลอิสระ, ความคงตัวของแสงและสารช่วยอื่น ๆ ในระหว่างขั้นตอนการขึ้นรูปและการใช้งานเพื่อยับยั้งการเกิดริ้วรอยของออกซิเจนความร้อนและการเสื่อมสภาพของออกซิเจนในระหว่างการประมวลผลและการใช้งาน เมื่อผลิตภัณฑ์เหล่านี้เข้าสู่เครื่องปฏิกรณ์ depolymerization ตัวแทนเสริมและผลิตภัณฑ์ย่อยสลายไม่ได้หายไปจากอากาศบาง ๆ พวกเขาอาจจะเข้าสู่ระบบเกลือหลอมรวมกับวัสดุที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาการกระจายของผลิตภัณฑ์และแม้กระทั่งอายุการใช้งานของตัวเร่งปฏิกิริยาหรือสื่อ

ดังนั้นการขยายกระบวนการรีไซเคิลสารเคมีทำให้เกิดความต้องการใหม่สำหรับสารเสริม: ในมือข้างหนึ่งจำเป็นต้องมีความเข้าใจที่ชัดเจนมากขึ้นเกี่ยวกับเส้นทางการแปลงของสารต้านอนุมูลอิสระที่ใช้กันทั่วไปความคงตัวของแสงในเกลือหลอมเหลวที่อุณหภูมิสูงหรือสภาวะไพโรไลซิส ในทางกลับกันยังต้องประเมินการมีอยู่ของสารเติมแต่งโพลิเมอร์ใหม่ที่สามารถออกแบบได้เพื่อรักษาสภาพอากาศที่เพียงพอในช่วงระยะเวลาการให้บริการของผลิตภัณฑ์ในขณะที่ไม่กลายเป็นส่วนประกอบรบกวนในขั้นตอนการรีไซเคิล สําหรับตัวดูดซับรังสีอัลตราไวโอเลต การย้ายถิ่นและพฤติกรรมตกค้างในโพลีโอเลฟินก็ควรค่าแก่การตรวจสอบอีกครั้งในบริบทของการรีไซเคิล

ความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับการทดสอบสภาพอากาศและการตรวจสอบสูตร

กระบวนการที่กล่าวถึงในรายงานยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยในห้องปฏิบัติการซึ่งยังห่างไกลจากการพัฒนาอุตสาหกรรม แต่สามารถคาดการณ์ได้ว่าหากเส้นทาง depolymerization ดังกล่าวมุ่งหน้าไปสู่การใช้งานความผันผวนขององค์ประกอบของการไหลของวัสดุกู้คืนจะมากกว่าเรซินโปรโตซึ่งสารตกค้างของสารช่วยระดับอายุและประเภทของสิ่งสกปรกจะมีผลต่อผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้าย ซึ่งหมายความว่าการออกแบบสูตรและวิธีการทดสอบสภาพอากาศจำเป็นต้องครอบคลุมวงจรชีวิตของวัสดุที่ยาวนานขึ้น: ไม่เพียง แต่ตรวจสอบประสิทธิภาพของสภาพอากาศของผลิตภัณฑ์ในการใช้งานกลางแจ้ง แต่ยังมุ่งเน้นไปที่พฤติกรรมของพวกเขาในการเชื่อมโยงการรีไซเคิลและการเปลี่ยนแปลง

สำหรับธุรกิจเสริมโพลิเมอร์ นี่เป็นทั้งความท้าทายและโอกาส การออกแบบระบบเสริมเกี่ยวกับการรีไซเคิลการสร้างวิธีการประเมินที่ตรงกับการรีไซเคิลสารเคมีอาจเป็นทิศทางในการวิจัยและพัฒนานวัตกรรม ในเวลาเดียวกันการวิเคราะห์องค์ประกอบของผลิตภัณฑ์โพลีโอเลฟิน depolymerization อาจให้วิธีการทางเทคนิคใหม่สำหรับการตัดสินอย่างรวดเร็วของเนื้อหาสารช่วยและสถานะของริ้วรอย

ปัญหาที่ยังคงต้องสังเกต

จำเป็นต้องสังเกตว่าข้อมูลแหล่งที่มาเปิดเผยเฉพาะหลักการของกระบวนการประเภทของสื่อชนิดของวัตถุดิบและผลผลิตน้ำมันเบนซินประมาณ 60% โดยไม่มีพารามิเตอร์ทางวิศวกรรมที่สำคัญเช่นอุณหภูมิปฏิกิริยาความดันเวลาในการพักอาศัยอายุการใช้งานของตัวเร่งปฏิกิริยาความเป็นไปได้ในการขยายและเศรษฐกิจ การปรับตัวของกระบวนการนี้กับพลาสติกเสียจริงที่มีสารเติมแต่งอีกครั้งไม่มีการสนับสนุนข้อมูล ดังนั้น ผลกระทบที่มีต่ออุตสาหกรรมสารเติมแต่งพอลิเมอร์ในปัจจุบันจึงเป็นการเตือนทิศทางมากกว่าข้อสรุปที่สามารถลงจอดได้โดยตรง

แหล่งข้อมูล: A new process turns plastic waste into gasoline and diesel fuel， เสร็จสิ้นโดย Herun เคมี